Przedszkolak

Jeśli Twoje dziecko nagle nie chce iść do przedszkola, płacze, że nie chce tam wracać, warto przyjrzeć się sprawie bliżej. Należy ustalić czy jest to wina pani przedszkolanki, relacji z innymi dziećmi, czy to akurat nasze dziecko przechodzi trudny okres.

Czasem dziecko nie mówi otwarcie, że ma jakieś problemy w przedszkolu, jednak możemy to zaobserwować poprzez jego zachowanie:

• ma problemy z zasypianiem

• dziecko siusia w nocy do łóżka

• częściej zachowuje się agresywnie

• narzeka na bóle brzucha lub głowy

• gorzej u dziecka z koncentracją

• zaczęło obgryzać paznokcie

To są objawy stresu, mogące świadczyć o tym, że dziecko ma jakieś problemy. Czasami nie chce jednak o tym mówić otwarcie. Jedną z możliwych przyczyn jest to, że dziecko spotkała jakaś niemiła sytuacja na terenie przedszkola. Być może pokłóciło się z innym dzieckiem, ktoś nie chciał się z nim bawić. A może pani przedszkolanka zwróciła mu uwagę w sposób (według niego) krzywdzący. Dzieci takie problemy traktują bardzo poważnie. Absolutnie nie można ich bagatelizować, lekceważyć czy się z nich wyśmiewać. Pierwszą rzeczą jaką należy zrobić to porozmawiać z dzieckiem. Nie jest dobrą metodą krzyczenie na dziecko, lub wymuszanie odpowiedzi na nim. To nie przyniesie dobrych rezultatów. Dziecko może się zniechęcić całkowicie do rozmowy z rodzicami o swoich problemach. Będzie je dusiło w sobie, a z tego nic dobrego nie wyniknie. Taką rozmowę należy przeprowadzić spokojnie, najlepiej podczas zabawy. Zapytać czy podoba mu się przedszkole, czy lubi swoich kolegów. Jest szansa że podczas takiej rozmowy dziecko się otworzy i uda nam się uzyskać odpowiedź na pytanie co złego się dzieje.

Jeśli dowiemy się, że naszemu dziecku dzieje się krzywda, zostało na przykład uderzone przez kogoś, jest wyśmiewane czy w inny sposób napiętnowane w przedszkolu, koniecznie wymaga to interwencji u dyrekcji przedszkola. Sprawę koniecznie trzeba wyjaśnić i rozwiązać problem. Niestety często panie przedszkolanki bagatelizują problemy dziecka mówiąc „nie skarż”, „nie bij”, „nie oszukuj”. Nie wyjaśniają dziecku przyczyny, dlaczego tak nie powinno się postępować. A to klucz do porozumienia z dzieckiem. Rzadko wina leży po jednej stronie. Należałoby porozmawiać ze wszystkimi dziećmi pomiędzy którymi wywiązał się konflikt. Najczęściej udaje się uzyskać kompromis.

Czasem problemem jest też system kar jakie stosuje przedszkole. Pozbawianie podwieczorku, stawianie do kąta, czy wykluczanie z zabawy. Niedopuszczalne jest też straszenie dzieci, że „mama po nie nie wróci”. Jeśli zamiast wytłumaczenia dziecku jakie zachowanie jest dopuszczalne a jakie nie, stosuje się tylko kary to niestety jest to porażka pedagogiczna kardy przedszkola. W takiej sytuacji interwencja u dyrektora jest konieczna. Warto w takiej sytuacji dojść do konsensusu, tak aby wszystkie strony były zadowolone.

Jeśli dziecko samo nie chce powiedzieć czemu boi się chodzić do przedszkola, warto porozmawiać z panią wychowawczynią. Być może powód dla niej błahy, dla dziecka urósł do rangi ogromnego problemu. W sytuacji gdy i pani wychowawczyni nie znajduje przyczyn takiego zachowania, poprośmy o możliwość obserwacji swojego dziecka jak funkcjonuje w grupie.

Rodzic często potrafi wychwycić problem, którego może nie dostrzega pani przedszkolanka.

Warto zanim zapiszemy dziecko do przedszkola zapoznać się z kwalifikacjami kadry tam pracującej. Szczególnie Przedszkole Ciuchcia Puch Puch Bielany posiada wykwalifikowaną kadrę, o której możemy przeczytać na stronie http://puchpuch.pl/ . Dodatkowo zespół psychologów czuwa na dziećmi. Ponadto organizuje warsztaty dla nauczycieli oraz rodziców.